teyye in marhale bi HAMRAHIye khezr makon

 

دنباله ماجرا، زندگی در پاریس(1)

پاریس,

شهری بسیار زیباست که زیباییهای مدرن و سنتی را در هم امیخته است تا هم قصه  گویایی از تاریخ و هویت فرانسوی باشد و هم از پیشرفتهای تکنولوژیک بهرمند شود.خطوط تودر توی مترو، شبکه اتوبوس رانی وسیع، وسایل الکترونیکی گسترده بدون اینکه اندکی از زیبایهای سنتی شهر، معماری کلاسیک و بناهای تاریخی بکاهند در دسترس هستند. برای بازدید از محله های تاریخی ان، موزه ها،شهر علمی، کتابخانه های بسیار غنی، کافه تریاها با فضایی دلنشین،  فضاهای فرهنگی بسیار متنوع اعم از  تاترها، سینماها، ...، واقعا یک هفته و یک ماه و دو ماه کفایت نمی کند. یعنی به نظر می رسد که باید حداقل یکی دوسال در این شهر زندگی کرد و ضمنا امکان مالی ان را داشت تا بتوان هر روزیا هر اخر هفته برای بازدید از یکی از این مکانها برنامه ریزی کرد.

اما مثل تمام شهرهای بزرگ دیگر دنیا زندگی در این شهر غیر از اینکه از محله ایی تا محله دیگر بسیار متفاوت است، در مجموع زندگی سالمی نیست.شلوغی، سرو صدا، الودگی هوا، مشکل الکل و اعتیاد، امنیت اجتماعی، دزدی... به علاوه فاصله های طولانی، از جمله مشکلات زندگی در این شهر بزرگ هستند. مثل تمام متروپلهای دیگر دنیا برای زندگی در این شهر باید قبل از هرچیز دارمد کافی داشت. هرچند که بخشی از مشکلات با درامد زیاد نیز قابل حل نیستند. 

اما پاریس تنها زیبایی سنتی و مدرن نیست: 

این شهر با همه ثروت خود در اداره جمعیت دوازده میلیونی, مشکل دارد. البته مشکل ان نه در مجموع به کمبود مالی بر می گردد و نه به ضعف مدیریت. به نظر می رسد که ریشه اصلی مشکلات این شهر مخصوصا در حومه ان به اشکال بنیادی اصالت سرمایه مربوط می شود. اینکه سرمایه گذاری در برخی محله ها سود اور نیست و دارای ریسک است. اینکه امنیت با بودجه عمومی است در حالی که عمده ثروت در اختیار بخش خصوصیست.  پارادوکس سیستم سرمایه داری همین است که هرچند باعث پیشرفت صاحبان سرمایه و کسانی که تحت پوشش انها قرار می گیرد می شود، توجیهی برای حل مشکل   حاشیه نشینان یا به حاشیه رانده شدگان ندارد. چرا که تنها توجیه موجه در این سیستم سود اوریست، و در نتیجه انجایی که سوداوری نیست یا لااقل امنیت سرمایه و جلوگیری از بحران اجتماعی مطرح نیست دلیلی برای هزینه نمودن و حل مشکلات باقی نمی ماند.  ترافیک، دود و سروصدا به همراه بوی گند برخی از محله ها و مشکل باندهای چاقوکش، الکلیها و معتادان از جمله این مشکلات حل نشدنی هستند.   چراکه مقابله با انها نیاز به بودجه دارد و اغلب کسانی که از این مشکلات بهره می برند یا منشا انها هستند، از دولتها بسیار ثروتمند تر، با نفوذ تر و گاهی مرگبارتر هستند. باندهای قاچاق که ملیونها دلار ازتجارت مرگ سود می برند از جمله انها هستند.  به همین دلیل بنیادیست که از برخی محله های حومه پاریس نیز مانند بسیاری شهرهای بزرگ دیگر دنیا، مخصوصا بعداز تاریک شدن هوا باید جدا دوری کرد. هرچند که این شهر دومین مکان توریستی دنیا محسوب می شود و سالانه ملیونها یورو منافع توریسم برای مالکین خصوصی خود به همراه می اورد، به ناچار تامین امنیت حاشیه های خود را به پلیس دولتی سپرده است. و به نظر می رسد که  پلیس به دلیل کمبود بودجه، ترجیح می دهد بخاطر هزینه سنگین تامین امنیت  در برخی محله ها انها را مخصوصا بعد از تاریک شدن هوا به باندها واگذارد.کیفیت اموزشی نیز به همین ترتیب از اولویت پایین تری برخوردار می شود. و کیفیت زندگی نیز بدنبال ان. و اینکه بالاخره اگر نام فلان مدرسه تجارت خصوصی در سی وی(خلاصه زندگینامه) شما باشد که در منطقه  ثروتمند شهرپاریس قرار دارد یا اینکه مدرکی از دانشگاه عمومی یا مدرسه ای گمنام در حومه پاریس داشته باشید به هیچ وجه شانس برابری برای یافتن شغل ندارید. و در صورت یافتن کار به هیچ وجه درامد یکسانی ندارید. این همان مشکلیست که باعث می شود که بسیاری از خانوده های حاشیه نشین شهر، که اغلب اصلا خارجی هستند، یعنی عرب، افریقایی یا هندی و ... هستند و بعد از جنگ جهانی و بعضا شرکت در جنگ جهانی( به نفع متفقین) به این شهر امده اند،  هیچگاه نتوانند خود را از فقر و تباهی که در ان غوطه می خورند نجات دهند. و به همین دلیل است که بچه های این مناطق با اینکه فرانسوی محسوب می شوند و دارای پاسپورت فرانسوی هستند خود را قربانی بی راه و چاره اصلیت، محله و فقر و تباهی بیابند. و بهانه ایی و جرقه ایی کفایت کند تا شورش و هرج و مرج کامل را به دنبال داشته باشد.خود کشی بیش از یک نفر در روز در مترو پاریس و به اتش کشیده شدن بیش از چهل و پنج هزار وسیله نقلیه در شلوغی های اخیر حومه پاریس و برخی شهرهای دیگر، گواه ملموسیست بر این مدعا. در بخش بعدی به شرح مختصری از زندگی خودم در این شهر خواهم پرداخت.

شما در مورد پارادوکس اصالت سرمایه چه فکر می کنید؟ ایا واقعا راه حلی عملی برای نجات بچه هایی که در گردابی از فقر، بی سوادی و تباهی بدنیا می ایند وجود دارد ?! 

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٧/٥/۱ - Mahdi HAMRAHI