teyye in marhale bi HAMRAHIye khezr makon

 

تعزیه در کلیسایی در شهر پاریس

خا نقاه و مسجد و دیر و کنشت        هر که را دیدم به دل بت می سرشت

لیک در بتخانه دیدم بی عدد                      هر صنم سرگرم ذکر  یا صمد

یا صمد یعنی که ما را بشکنید                   پیکر ما را در آتش افکنید

گر سبک گردیم در آتش چو دود                  می توان تا مبدآ خود پرگشود

ای هزاران شعله در تیغت  نهان                خیز و ما را از منیت  وارهان

امروز عصر شاهد مراسم زیبایی از تعزیه حر، آزادمرد کربلا، در کلیسایی در مرکز شهر پاریس بودم. گروه اساتیدی که در ایران شناخته شده هستند و حضورشان با اشعار و موسیقی زیبای ایرانی حال و هوای دیگر در این کلیسا ایجاد کرده بود. ودر پایان چشمانی درخشان از درر اشک و لبخندی حاکی از قدردانی بر چهره حاضران نشان از موفقیت گردانندگان مراسم بود.

 اما عده ایی دو هزار سال پیش عیسی روح خدا را که خود معتقد به تورات و خدای موسی بود، به نام خدای موسی به صلیب کشیدند و عده ایی دیگر۶۰۰ سال بعد  سر سربلند حسین ابن علی را به نام خدای حسین به نیزه کشیدند.

اما راستی وجه مشترک این دو گروه چه بود !؟ مسیح عشق و عشق حسین را چه رشته نهانی به سرنوشتی درخشان بر بلندای صلیب و نیزه پیوند داده بود ؟ 

 

 (ببخشید که بازم باقی ماجرا می ماند برای دفعه بعد، ولی حیف بود که از واقعه امروز سخن نگویم. ضمنآ طبق معمول اشعار از آغاسی و عکس از مهدی، همراهیست)

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٤/۱۱/٢۳ - Mahdi HAMRAHI