teyye in marhale bi HAMRAHIye khezr makon

 

ایده الیسم یا رئالیسم،

ایده الیسم یا رئالیسم،

آرمان گرایی یا واقع گرایی ؟!

عده ایی می گویند می خواهند واقع بین باشند.

 بنابراین سعی می کنند. بدیها، جنگها، دوروییها، کینه ها، حسد ها و رقابت بر سر تصاحب بیشتر را ببینند. از استثمار بشر در طول قرون و اعصار می گویند. از دینها تریاک توده ها، از قتل عامهایی که به نام مسیحیت یا اسلام و یا یهودیت صورت گرفته و می گیرد شاهد می آورند.

 عده ایی دیگر، از رسانه ها به عنوان جانشین کلیسا در قرن جدید و وسیله جدیدی برای استثمار کردن، به خواب رفتن، سرگرم شدن و چپاول آرام انسانها می گویند. از دموکراسی به عنوان دین جدید که قتل عام بی گناهان را توجیه می کند. از اینکه در تمام دنیا خداوندان زر و زور و تزویر هر روز به نامی و به یک وسیله ایی ضعیف ترها را زیر پا له می کنند. کودتاها، حمله به بیگناهان مافیاهای اسلحه و مواد مخدر که امروز از دولتها قدرتمندترند و تعیین کنندگان واقعی رئیس جمهورها و سیاستمداران بزرگترین کشورهای امروز دنیا چون چین و آمریکا، روسیه و بسیاری دیگر هستند.

عده ایی می گویند که می خواهند حقیقت بین باشند.

 از باید ها و نبایدها سخن می گویند. از آرمانهای بشر از مدینه فاضله، از آنچه که انسانها ندارند و می خواهند داشته باشند. از عدا لت و وظایف دولتها و ملتها می گویند.

درمیان این عده : عده ایی از مدینه النبی می گویند، عده ایی از شهر مدنی. هر کدام به نوعی باور دارند و از باورها و ارزشها می  گویند. 

عده ایی از قلوب انسانها، از دلهای خسته ایی که منتظر ناجی مو عدند می گویند. عده ایی دیگر از آنها از دنیای مدرن، از علوم دقیق می گویند و سیانس. از عقل بشری و ضرورت عقل گرایی هر چه بیشتر.

گروهی اروپا و آمریکا را اتوپی ایران می دانند و گروهی دیگر شهر رسول الله را در آغاز هجرت معیار قرار میدهند.

حال چه باید کرد ؟ به نظر شما، بهترین دیدگاه کدام است ؟ خوشبختی بشر را کدام یک از این شیوه های اندیشیدن تأمین می کند ؟

دنباله ماجرای سفر به غربت و نتیجه گیری این بحث را در پست بعدی دنبال خواهیم کرد.

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        ۱۳۸٤/٩/٢٦ - Mahdi HAMRAHI